گلگشت

بدون عنوان

golgasht1 — Wed, 01 Oct 2008 00:26:43 GMT

این وبلاگ به دلیل پاره ای از مشکلات به وبلاگ زیر منتقل شد ....

از این به بعد به اون یکی سر بزنید ممنون

شاد باشین ...

http://www.golgasht2.blogfa.com

آسایشگاه جزامیان

golgasht1 — Mon, 29 Sep 2008 17:26:04 GMT

آسایشگاه جزامیان

در سبز رنگ بزرگ قدیمی

با صدای آزاردهنده ای باز میشود

وارد محیط قرنطینه میشوید

هیکل زشت و غم گرفته ساختمان با سکوت رعب آوری که برآن محیط حکم فرماست، آزارت میدهد

ناگهان از این همه تیرگی ودلتنگی دلت می گیرد

احساس میکنی وارد قبرستان متروکه ای شده ای و ارواح سرگردان حول وحوشت را گرفته اند

به ساختمان که نزدیکتر می شوی حتی صدای پچ پچ مشمئزکننده ای را هم میشنوی

یک لحظه دلت می خواهد پا به فرار بگذاری و از این همه رنگ خاکستری غم گرفته فرار کنی ولی حسی تو را وا می دارد که گام بعدی را هم برداری

در دیگری باز میشود و بلافاصله پشت سرت بسته می شود

موجی از هوای گرم و ساکن داخل به صورتت برخورد می کند

هیچ نوری نسیت

تاریکی مطلق

شقیقه هایت تند تند می زند

اینجا مثل قبر تاریک تاریک است

از راهروهای طویل عبور می کنی

تمام درهای کوچک بسته است

اما دری نیمه باز...

آرام به آن در نزدیک می شوی

سعی می کنی آرامش وسکوت و سکون آنجا را به هم نریزی

وارد اتاق می شوی

یک پنجره گرد کوچک که تنها تامین کننده نور داخل است جلب توجه می کند و نور خورشید با کمرویی تمام اجازه یافته فقط بر قسمتی از اتاق بتابد

جسم تکیده و مچاله شده ای را توی نور ضعیف اتاق مشاهده می کنی

درباره زن یا مرد بودن این موجود شک داری

تمام بدن، دستها، پاها وصورت او به طور نفرت انگیزی خورده شده

دیگر نمی توانی تحمل کنی ، ولی او چه می کند ؟ بیشتر دقت میکنی یکی از چشم ها هنوز سالم است و حالت طبیعی اش را حفظ کرده

تنها جائی از بدنش را که جزام به آن حمله ور نشده است

و زن مشغول سرمه کشیدن به آن چشمش است ...

وقتی بیرون می آیی تنها به یک جمله فکر می کنی : میان آن همه مرگ و نیستی، زشتی و تباهی ، باز انسانی هست که به آینده چشم دوخته وآن را زیبا می بیند واین یعنی امید .

راه بهشت

golgasht1 — Sat, 27 Sep 2008 19:09:32 GMT

مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از کنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را کشت. اما مرد نفهميد که ديگر اين دنيا را ترک کرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌کشد تا مرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند.

پياده‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت تشنه بودند. در يک پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند که به ميداني با سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود که آب زلالي از آن جاري بود. رهگذر رو به مرد دروازه‌بان کرد: «روز به خير، اينجا کجاست که اينقدر قشنگ است؟»

دروازه‌بان: «روز به خير، اينجا بهشت است.»

- «چه خوب که به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم.»

دروازه‌بان به چشمه اشاره کرد و گفت: «مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان مي‌خواهد بوشيد.»

- اسب و سگم هم تشنه‌اند.

نگهبان: واقعأ متأسفم. ورود حيوانات به بهشت ممنوع است.

مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از نگهبان تشکر کرد و به راهش ادامه داد. پس از اينکه مدت درازي از تپه بالا رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود که به يک جاده خاکي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز کشيده بود و صورتش را با کلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.

مسافر گفت: روز به خير

مرد با سرش جواب داد.

- ما خيلي تشنه‌ايم.، من، اسبم و سگم.

مرد به جايي اشاره کرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر که مي‌خواهيد بنوشيد.

مرد، اسب و سگ، به کنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.

مسافر از مرد تشکر کرد. مرد گفت: هر وقت که دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.

مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟

- بهشت

- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!

- آنجا بهشت نيست، دوزخ است.

مسافر حيران ماند: بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نکنند! اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود!

- کاملأ برعکس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌کنند. چون تمام آنهايي که حاضرند بهترين دوستانشان را ترک کنند، همانجا مي‌مانند...

بخشي از کتاب "شيطان و دوشيزه پريم"

نوشته: "پائولو کوئيلو"

بچه‌ها بخش پيوندام خراب شده نمي دونم چرا نمي تونم هيچكي رو پيوند بدم اين خيلي بد ... وقتي درست شد همتونو لينك مي‌كنم ... بازم بهم سر بزنين كه لينكتونو داشته باشم ... وقتي درست شد مي‌گم ....

شاد و پيروز باشين ....

فال ماهانه مهــــــــر

golgasht1 — Fri, 26 Sep 2008 19:12:51 GMT

انعکاس زندگی

golgasht1 — Fri, 26 Sep 2008 11:38:34 GMT

پدر و پسري مشغول قدم زدن در كوه بودند که ناگهان پای پسر به سنگی گیر کرد، به زمین افتاد و ناخودآگاه فرياد کشید: آآآی ی ی !!
صدایی از دوردست آمد: آآآی ی ی!!
پسرک با کنجکاوی فریاد زد: کی هستی؟
پاسخ شنید: کی هستی؟
پسرک خشمگین شد و فریاد زد: ترسو!
باز پاسخ شنید: ترسو!
پسرک با تعجب از پدرش پرسید: چه خبر است؟
پدر لبخندی زد و گفت: پسرم، توجه کن و بعد با صدای بلند فریاد زد: تو یک قهرمان هستی!
صدا پاسخ داد: تو یک قهرمان هستی!
پسرک باز بیشتر تعجب کرد. پدر توضیح داد: مردم می گویند این انعکاس کوه است ولی این در حقیقت انعکاس زندگی است. هر چیزی که بگویی یا انجام دهی، زندگی عیناً به تو جواب میدهد.
اگر عشق را بخواهی، عشق بیشتری در قلبت به وجود می آید و اگر به دنبال موفقیت باشی، آن را حتماً به دست خواهی آورد. هر چیزی را که بخواهی، زندگی همان را به تو خواهد داد.

بله ! خواستن تمام چيزهايي كه ما انتظارش را داريم به يك تصوير ذهني ايده آل بستگي دارد. این تصویر ذهنی شماست كه به شما شادی یا غم‌، موفقیت‌، یا شكست‌، خوشبختی و یا درد و رنج را هديه می‌دهد. تصویر ذهنی شما می‌تواند به شما كمك كند تا آنچه را برای رسیدن به شادی و رضایت لازم دارید انجام دهید، می‌تواند به شما كمك كند تا از زندگی خود لذت ببرید، می‌تواند اسباب اعتماد به نفس و اطمینان به كار و فعالیت هایی باشد كه شما برای زمان فراغت خود انتخاب می‌كنید، مصمم بر شاد زیستن شوید، از روی خیرخواهی به ارزیابی خودتان بپردازید، بهترین و طلایی‌ترین لحظات زندگی را در ذهن مجسم كنید و با توجه به واقعیت‌ها، نه خیالات واهی‌، بلكه براساس تصویر مثبت كه از واقعیات زندگی دارید، این تصویر خوشایند از خویش را تقویت كنید.
مراقب باشيد تا تصویر ذهنی خود را جایی گم نكنيد تا بهمراه آن انگیزه خوشبخت شدن را از دست دهيد‌. مواظب خودتان و روحتان و اندیشه‌های قشنگتان باشید‌. نگذارید كه هیچ باد مخالفی ابرهای سیاه را روبه‌روی پنجرهٔ رو به اقبال ذهنتان بیاورد تا موفقيت و خوشبختي در زندگي را آنطور كه مي پسنديد تجربه كنيد !

(برگرفته از وبلاگ :: انواع عرفان-انرژی درمانی در قرن20-21 )

شعر

golgasht1 — Fri, 26 Sep 2008 09:11:59 GMT

دهانت را مي بويند.
مبادا گفته باشي دوستت مي دارم.
دلت را مي بويند...
روزگار غريبي ست نازنين.
و عشق را
کنار تيرک راه بند
تازيانه مي زنند.
عشق را در پستوي خانه نهان بايد کرد.
در اين بن بست کج و پيچ سرما
آتش را
به سوخت بار سرود و شعر فروران مي دارند.
به انديشيدن خطر مکن.
روزگار غريبي ست نازنين.
آن که بر در مي کوبد شباهنگام
به کشتن چراغ آمده است.
نور را در پستوي خانه نهان بايد کرد.
آنک قصابانند
بر گذر گاه مستقر
با کنده و ساطوري خون آلود.
روزگار غريبي ست نازنين.
و تبسم را بر لبها جراحي مي کنند
و ترانه را بر دهان.
شوق را در پستوي خانه نهان بايد کرد.
کباب قناري
بر آتش سوسن و ياس
روزگار غريبي ست نازنين.
ابليس پيروز مست
سور عزاي ما را بر سفره نشسته ست.
خداي را در پستوي خانه نهان بايد کرد.
زنده ياد احمد شاملو

توله سگي براي فروش

golgasht1 — Fri, 26 Sep 2008 07:28:46 GMT

صاحب مغازه كاغذي را بالاي در مغازه اش زده بود.روي آن نوشته شده بود "توله سگي براي فروش" .

اين آگهي ها توجه بچه ها را فورا جلب مي كند . به همين دليل پسرك ريز نقشي آمد و زير تابلو اسيتاد و پرسيد:"توله سگ را چند مي فروشيد؟"

صاحب مغازه پاسخ داد: "از 30دلار داريم تا 50دلار"

پسرك جيب هايش را گشت و مشتي پول خرد بيرون آورد و گفت:"من دو دلار و سي و هفت سنت دارم. مي توانم حد اقل آن ها را ببينم؟

صاحب مغازه لب خندي زد و سوتش را به صدا در آورد و توله سگ كوچو لويي كه پايش لنگ بود از داخل خانه اش بيرون آمد . پسر پرسيد چه اتفاقي براي اين سگ كوچولو افتاده است؟

صاحب مغازه گفت:"دامپزشك او را معاينه كرده و گفته كه مشكل مادر زادي دارد و براي هميشه لنگ خواهد بود."

پسرك با هيجان گفت:"من اين سگ را مي خواهم."

صاحب مغازه گفت:اگر اين سگ را مي خواهي لازم نيست پول بدهي.من آن را مجاني به تو مي دهم ".

پسرك عصباني شد. و در چشم هاي صاحب مغازه خيره شد.انگشتش را طرف او گرفت و با لحني تحديد آميز گفت:"نمي خواهم آن را مجاني به من بدهي آن توله سگ هم به اندازه بقيه توله سگ ها مي ارزد.من پولش را كامل مي دهم .الآن دو دلار و سي و هفت سنت دارم.بقيه اش را وقتي پول تو جيبي ام را گرفتم مي دهم."

صاحب مغازه بار ديگر گفت:"لازم نيست اين سگ را بخري .او نمي تواند دنبال تو بدود،بپرد و باري كند."

پسرك جلو آمد شلوارش را بالا زد و آن رابه صاحب مغازه نشان داد.ميله فلزي بزرگي به جاي پاي چپ او بسته بودند.بعد به صاحب مغازه نگاه كرد و با لحني معصومانه گفت:"خود من هم نمي توانم بدوم و بازي كنم . اين سگ كوچولو به كسي نياز دارد كه درد او را بفهمد ."

*نويسنده:دان كلارك.

*از كتاب "وپ جوجه براي تقويت روح انسان".

*نوشته "مارك ويكتور هنسن و جك كانفيلد.

زخمهای عشق

golgasht1 — Thu, 25 Sep 2008 23:20:37 GMT

چند سال پیش در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت . مادرش از پنجره نگاهش میکرد و از شادی کودکش لذت میبرد.مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا میکند.مادر وحشت زده به سمت دریاچه دوید و با فریاد پسرش را صدا زد . پسر سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود ....
تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد. مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوی پسرش را گرفت.تمساح پسر را با قدرت میکشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که نمیگذاشت او بچه را رها کند. کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود, صدای فریاد مادر را شنید, به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را کشت. پسر را سریع به بیمارستان رساندند. دو ماه گذشت تا پسر بهبودی مناسب بیابد. پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود. خبرنگاری که با کودک مصاحبه میکرد از و خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد. پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخم ها را نشان داد, سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت: این زخم ها را دوست دارم, اینها خراش های عشق مادرم هستند ....

پیرمرد و پسرک واکسی

golgasht1 — Thu, 25 Sep 2008 13:56:30 GMT

پیرمرد هر بار که می خواست اجرت پسرک واکسی کر و لال را بدهد، جمله ای را برای خنداندن او بر روی اسکناس می نوشت. این بار هم همین کار را کرد. پسرک با اشتیاق پول را گرفت و جمله ای را که پیرمرد نوشته بود، خواند. روی اسکناس نوشته شده بود: وقتی خیلی پولدار شدی به پشت این اسکناس نگاه کن. پسر با تعجب و کنجکاوی اسکناس را برگرداند تا به پشت آن نگاه کند. پشت اسکناس نوشته شده بود: کلک، تو که هنوز پولدار نشدی!
پسرک خندید با صدای بلند؛ هرچند صدای خنده خود را نمی شنید.

آخرین کلمات

golgasht1 — Thu, 25 Sep 2008 09:32:19 GMT

آخرین کلمات یک الکتریسین:خوب حالا روشنش کن

... آخرین کلمات یک انسان عصر حجر: فکر می کنی توی این غار چیه؟

... آخرین کلمات یک بند باز: نمیدونم چرا چشام سیاهی میره

... آخرین کلمات یک بیمار: مطمئنید که این آمپول بی خطره؟

... آخرین کلمات یک پزشک: راستش تشخیص اولیه ام صحیح نبود. بیماریتون لاعلاجه

... آخرین کلمات یک پلیس: شیش بار شلیک کرده ، دیگه گلوله نداره

... آخرین کلمات یک جلاد: ای بابا، باز تیغه این گیوتین گیر کرد

... آخرین کلمات یک جهانگرد در آمازون: این نوع مار رو می شناسم، سمی نیست

... آخرین کلمات یک چتر باز: پس چترم کو؟

... آخرین کلمات یک خبرنگار: بله ، سیل داره به طرفمون میاد

... آخرین کلمات یک خوناشام: نه بابا، خورشید یک ساعت دیگه طلوع می کنه

... آخرین کلمات یک داور فوتبال: نخیر آفساید نبود

... آخرین کلمات یک دربان: مگه از روی نعش من رد بشی

... آخرین کلمات یک دوچرخه سوار: نخیر، تقدم با منه

... آخرین کلمات یک دیوانه: من یه پرنده ام

... آخرین کلمات یک شکارچی: مامانت کجاست کوچولو؟

... آخرین کلمات یک غواص: نه این طرفها کوسه وجود نداره

... آخرین کلمات یک فضا نورد: برای یک ربع دیگه هوا دارم

... آخرین کلمات یک قصاب: اون چاقو بزرگه رو بنداز ببینم

... آخرین کلمات یک قهرمان: کمک نمیخوام، همه اش سه نفرند

... آخرین کلمات یک کارآگاه خصوصی: قضیه روشنه، قاتل شما هستید

... آخرین کلمات یکه کامپیوتر: هارددیسک پاک شده است

... آخرین کلمات یک گروگان: من که میدونم تو عرضه شلیک کردن نداری

... آخرین کلمات یک متخصص آزمایشگاه: این آزمایش کاملاً بی خطره

... آخرین کلمات یک متخصص خنثی کردن بمب: این سیم آخری رو قطع کنم تمومه

... آخرین کلمات یک معلم رانندگی: نگه دار! چراغ قرمزه

... آخرین کلمات یک ملوان زیر دریایی: من عادت ندارم با پنجره بسته بخوابم

... آخرین کلمات یک سرباز تحت آموزش هنگام پرتاب نارنجک: گفتی تا چند بشمرم؟